Actueel

LET’S SHARE THE MUSIC
Laten we muziek delen
Zaterdag 28 januari 2017 19:00 uur.
Wij willen graag met jong en oud favoriete muziek/liederen delen.
Dit mag van popmuziek tot kerkmuziek zijn.
Wij roepen jullie allemaal op om een verzoeknummer in te dienen op het opgaveformulier.
Opgaveformulier in te leveren in de brievenbus van de kerk, in de collectezak of bij Sandra Luten, Ellen de La Vieter, Rosanne van Diepen, Janine Smit of Ludia Jansen.
Bent u het opgaveformulier kwijt? Geeft niet, want bij de uitgang liggen er nog exemplaren.
[wr_divider div_margin_top=”0″ div_margin_bottom=”25″ disabled_el=”no” css_suffix=”” id_wrapper=”” copy_style_from=”0″ div_border_width=”2″ div_border_style=”solid” div_border_color=”#E0DEDE” divider_width=”100″ div_margin=”” div_margin_left=”0″ div_margin_right=”0″ ][/wr_divider]

Terugblik oecumenische kerkdienst feestweek!
Met grote dankbaarheid kijken we terug op de oecumenische viering in de feestweek op 8 mei. Deze dienst was de afsluiting van een hele geslaagde feestweek. Een feestweek die ieder jaar weer veel mensen trekt en waar je even bij kunt praten met je dorpsgenoten en met elkaar leuke dingen doet. De hele week was het was prachtig weer en op deze mooie zondag waren er veel mensen op deze bijzondere dienst afgekomen. Het thema was ‘Barmhartigheid’. De dienst was voorbereid door de oecumenische werkgroep. In een interactieve workshop gingen we verder in op de 7 werken van barmhartigheid. Je staat weer even stil bij waar het in dit leven echt om gaat…..Onze kerkelijk werker dhr. Reijer Pasterkamp had vooraf een korte overdenking, naar aanleiding van het verhaal van de barmhartige Samaritaan. We mochten genieten van prachtige muziek verzorgd door Danee en Yanick Winter en Ruth Kirpestein. De collecte tijdens de dienst wordt besteed aan onderzoek naar kanker. Een groot compliment voor de oecumenische werkgroep, die heel veel werk in deze dienst gestopt heeft!!
[wr_divider div_margin_top=”0″ div_margin_bottom=”25″ disabled_el=”no” css_suffix=”” id_wrapper=”” copy_style_from=”0″ div_border_width=”2″ div_border_style=”solid” div_border_color=”#E0DEDE” divider_width=”100″ div_margin=”” div_margin_left=”0″ div_margin_right=”0″ ][/wr_divider]

Hartelijk welkom aan de nieuwe kerkelijk werker !
Met grote vreugde en dankbaarheid maakt de kerkenraad bekend dat per 10 april 2016 dhr. Reijer Pasterkamp uit Urk in de bediening gesteld wordt als kerkelijk werker van onze gemeente. Dhr. Pasterkamp komt 20% van zijn tijd bij ons werken in het kerkelijk werk, met als speerpunten pastoraat en gemeenteopbouw. Daarnaast zal hij op jaarbasis gemiddeld 9 keer voorgaan in onze kerk.
reijer_150x200
Met dhr. Pasterkamp krijgen we een ervaren kerkelijk werker, een bevlogen voorganger en begenadigd spreker, die gemakkelijk contacten legt met alle mensen binnen en buiten onze kerkelijke gemeente. Hij is niet onbekend voor ons. In het verleden is hij meerdere keren voorgegaan in onze gemeente en hij heeft ook veel werk verzet in de toenmalige campingkerk op de Voorst. Reijer Pasterkamp is momenteel ook verbonden als kerkelijk werker in het Friese Hemelum. Hier werkt hij ook part-time, maar dan voor 60% van zijn tijd.

[wr_divider div_margin_top=”0″ div_margin_left=”0″ div_margin_bottom=”25″ div_margin_right=”0″ div_border_width=”2″ div_border_style=”solid” div_border_color=”#E0DEDE” divider_width=”100″ disabled_el=”no”][/wr_divider]

Gedachten na de tentdienst van 8 mei 2016
Dorst was één van de 7 werken van Barmhartigheid en ik mocht daar de voorbijtrekkende groepen even 5 minuten op aanspreken. Er moet dorst zijn naar God. God lest deze innerlijke zielendorst! Is dat zo? Wat is die dorst? Krijg ik heerlijk water in de Kerk? Of ga ik er net zo (dorstig) uit als dat ik er in ben gekomen? En waar ligt dat aan?
Ik was door de commissie willekeurig ingedeeld bij één van de 7 werken van Barmhartigheid maar ik was wel precies bij het “goede “ paneel terecht gekomen. Dit thema “dorst” houdt me al langere tijd bezig.
Ik las het volgende:
De kerk moet niet langer een oase in de woestijn zijn. Waar we elkaars honger proberen te stillen. Maar stilte, eenzaamheid, ruimte, dorst. De wereld is al een oververzadigde oase. In de woestijn voelen we de honger en daardoor worden we gevoed. De kerk zou een woestijn moeten zijn te midden van de overvolle oases van deze wereld.
In hoeveel huwelijken is de partner niet de god geworden, die jou overeind moet houden. Voor sommige kerkleden is het de voorganger. Voor anderen zijn het de vrienden. Zij mogen je niet verlaten, bedriegen, in de steek laten, want dan stort je wereld in. Maar kunnen zij je dragen? Is dat hun taak?

Ergens anders las ik het relaas van iemand die een coach had om zo zijn leven weer op de rails te krijgen.
De coach vroeg: “wat verwacht je nou ten diepste van mensen? Ik antwoordde na enig aarzelen: “ik wil dat mensen mij begrijpen”.
De coach stond stil en zei: “niemand gaat jou ooit helemaal begrijpen. Ten diepste ben je helemaal alleen”. Daarna liep hij weg. Ineens begreep ik dat dit de weg is naar de vrijheid, geloof en liefde. Ik heb de mensen niet meer nodig, ik kan ze gaan waarderen om wie ze zijn, om henzelf en niet om wat ze voor mij betekenen.

Wie is aan God gelijk? Niemand! Ik moet dus ook geen goddelijk werk van mensen verwachten. Niet van een persoon, niet van een organisatie, niet van de Kerk. Zij kunnen mij niet geven waar mijn hart naar verlangt, naar dorst.
De Kerk als organisatie moet niet willen voeden. De Kerk is het aroma van de maaltijd. Het aroma doet een hongerig hart verlangen naar de maaltijd. Dat is de taak en opdracht van de Kerk. Vertel de mensen waar en bij Wie het eten te vinden is en wees zelf het aroma ( de aangename geur). Probeer niet allerlei korte termijn behoeften te bevredigen, van dat soort is er al genoeg in de wereld en de prijs is altijd hoog.
De Kerk is een lege plek om te blijven. Waar je samen met andere hongerigen, de aroma opsnuift van een maaltijd, die je honger zal stillen (stilt) voor altijd…………

Reijer Pasterkamp